266px StFrancis part

Niech cię Pan błogosławi i strzeże.

Niech Pan rozpromieni oblicze swe nad tobą,
niech cię obdarzy swą łaską.
Niech zwróci ku tobie swoje oblicze
i niech cię obdarzy pokojem.
XXII Niedziela Zwykła – Mk 7, 1-8. 14-15. 21–23
Można być uczniem lub obłudnikiem. Można być czystym lub nieczystym. Można być sercem blisko lub sercem daleko. Można wraz przykazaniami Bożymi zachować ludzką tradycję lub z ludzkiej tradycji uczynić „przykazania”. Można …
Dzisiejsza Ewangelia zaprasza nas do czystości. Uświadamia nam, że to serce jest źródłem wewnętrznej czystości człowieka i nie należy sprowadzać pojęcia czystości do wymiarów zewnętrznych. Jezus, podejmując uczynione Jego uczniom przez faryzeuszy uwagi, co do rytualnej czystości, jasno wykazuje wielką wagę przykazań Bożych. Głosi naukę podkreślając, że jedynie zachowywane przykazań z miłości ku Bogu, czyni człowieka pięknym duchowo.
Postępowanie według Prawa Bożego przybliża serce człowieka do Boga i pozwala mu trwać w duchowej komunii z Nim. Człowiek kierujący się Wolą Boga, czerpie czystość z samej Miłości, jaką jest Bóg. Wtedy nic, co wchodzi do niego z zewnątrz, nie może mieć wpływu na jego serce. To Bóg kształtuje człowieka, dając mu nadprzyrodzony wymiar swojego dziecka.
Zapominanie i przekraczanie przykazań Bożych otwiera serce człowieka na grzech. Nieczystość jest owocem grzechu, jest noszeniem go w sercu, jest grzechem. Kusi więc człowieka, by maskować nieład ducha czymś, co w oczach innych jawi się jako zewnętrzna poprawność. Taki „zamiennik” fałszuje człowieka i czyni go skłonnym do osądzania i szufladkowania ludzi oraz do wszelkiej obłudy.
Człowiek czystego serca, to prawdziwy człowiek - autentyczny w swoim człowieczeństwie, w swojej przejrzystości i w swoim szczęściu. Nic nie przyciemnia jego wnętrza, nic nie przytępia jego wzroku, nic nie obciąża jego sumienia. Człowiek czysty, żyjący z dala od grzechu, ma właściwą hierarchię wartości. Dla niego pierwsze jest Słowo Boże, a potem słowo ludzkie; pierwsze są przykazanie nadane przez Boga, drugie są zwyczaje ustalona przez człowieka. Posiadając wolność ducha, żyje prawdą, która jednocześnie jawi się jako prawda o jego wewnętrznej świętości i prawda o jego zewnętrznej poprawności.
Człowiek czysty, to prawdziwy uczeń Jezusa.
A Ty, czy zachowujesz przykazania Boże, które czynią Cię czystym?